Przebieg linii




Przy peronie drugim, przy torze 3 skierniewickiego dworca można dostrzec słupek hektometrowy z liczbą "0.0". To w tym miejscu rozpoczyna się linia kolejowa Skierniewice - Łuków. Kierując się na wschód, po przejechaniu 161 kilometrów można oglądać jej koniec, leżący już na Podlasiu.

s-ł

Przejazd przez Puszczę Bolimowską w
rejonie stalowego mostu na Rawce

Wylot linii ze stacji Skierniewice wykorzystano najstarszą cześć stacji, przebudowaną wraz z budową linii. Dwa tory linii opuszczają stację posterunkiem Sk1 na północ od torów linii Warszawa-Katowice i przechodzi nad nimi stalowym wiaduktem. Odtąd góruje nad okolicą wysokim nasypem. Dwoma lukami w lewo mija dzielnicę Skierniewic, Rawkę, i osiąga dolinę rzeki o tej samej nazwie. Przekracza ją podwójnym, kratownicowym mostem. Dalej przecina większy kompleks leśny - najpierw łukiem w prawo a następnie długą prostą.

Prosta kończy się przystankiem Długokąty i lekkim łukiem w prawo. Tutaj linia przecina typowe dla południowego Mazowsza tereny polno-leśne i niewielkie miejscowości. Kolejny prosty idcunek kończy się z kolei stacją Puszcza Mariańska. Przy wschodniej głowicy znajduje się wiadukt, za nim z lewej strony zabudowania. Wraz z końcem wsi i przejazdem na lokalnej drodze linia wkracza w następny większy kompleks Puszczy Bolimowskiej.

Po pokonaniu długiego łuku w lewo linia opuszcza las. Kolejno dwoma łukami w prawo mija miejscowości: Huta Stara, Górki, Grabce (tutaj znajduje się drugi przystanek) i blachownicowym wiaduktem przecina Centralną Magistralę Kolejową. Za wiaduktem z prawej strony dochodzi łącznica Szeligi-Marków. Wraz z łącznicą linia, w pobliżu przejazdu drogowego z czynna sygnalizacją gongową, zakreśla niewielki łuk w prawo. Następnie, za posterunkiem odgałęźnym, linia przechodzi pod wiaduktem popularnej Gierkówki. Za kolejnym wiaduktem linia znów wchodzi się na niewielki nasyp i łukiem w lewo wkracza na teren stacji Mszczonów. Za stacją przechodzi pod inna ważna arterią drogową Mazowsza - drogą krajową Sochaczew - Ostrów Mazowiecka.

Kolejne kilometry linii przebiegają przez lasy. Wraz z przystankiem osobowym Grzegorzewice zwiększa się udział otwartych przestrzeni. Pośród na przemian mijanych pól, lasów i ugorów mijane są niewielkie miejscowości Piotrkowice, Julianów, Many, Suchostruga. Linia zmienia trasę łagodnymi łukami. W okolicach wsi Jeżewice i przystanku o tej samej nazwie linia mija natomiast połacie sadów. Po przejechaniu wspomnianego przystanku dość długim wykopem a później nasypem ze większym łukiem w prawo osiąga kolejny, zwart kompleks leśny. Po paru kilometrach las się kończy i łukiem w lewo linia osiąga stację Tarczyn. Na tym odcinku linia pokonuje spore spadki trawersując zalesiony stok rzeki Tarczynki.

Stacja Tarczyn kończy się przejazdem pod wiaduktem krajowej Ósemki (Warszawa-Radom). Po wyjechaniu ze stacji linia przecina wykopem większe wzniesienie i długą prostą za łukiem w prawo przecina sady i pola, znów mija niewielkie kompleksy lasów. W jednym z takich kompleksów przecina wiaduktem nad Piaseczyńską Kolejkę Wąskotorową. Prosta, na której znajduje się przystanek Gąski, kończy się w kolejnym płacie lasów długim łukiem w lewo. Za łukiem otwiera się dolina rzeki Jeziorki którą Esełka pokonuje wysokim nasypem, a samą rzekę blachownicowym mostem. Za mostem w oddali widać wiadukt lokalnej drogi o typowej dla linii konstrukcji.

Za wiaduktem linia skręca lekko w prawo i wśród drzew osiąga przystanek Prażmów. Za przystankiem przecina większą połać lasu i wychodzi na otwartą przestrzeń. Mija kolejne przejazdy drogowe i za łukiem na nasypie osiąga posterunek odgałęźny Czachówek Zachodni. W tym miejscu na obie strony odgałęziają się łącznice w kierunki Linii Radomskiej. Niewielki łuk w prawo pomiędzy zabudowaniami wsi Bronisławów i sosnowego lasu doprowadza tory pod wiadukt linii kolejowej nr 8 i pomiędzy perony przystanku Czachówek Środkowy.

Za przystankiem w pewnym momencie zamiast lasu pojawiają się nasypy łącznic od Linii Radomskiej, które obniżają się stopniowo do poziomu linii nr 12.Równolegle biegnące cztery tory przekraczają niewielki mostek i wspólnie skręcają w lewo osiągając posterunek odgałęźny Czachówek Wschodni.

s-ł

Czachówkowski Węzeł Kolejowy

s-ł

Wjazd na most wiślany w Górze Kalwarii

Za nieczynną nastawnią wykonawczą CW1 rozpoczyna się długi wykop, przechodzący w długi nasyp. Od Czachówka linia biegnie prostą aż do stacji Góra Kalwaria. Za tą stacją, za wiaduktem drogi Piaseczno - Góra Kalwaria, jeden tor linii przecina ogromnym wykopem lokalne wzniesienia. Tutaj rozpoczyna się najbardziej ekscytujący fragment linii. Za łukiem w lewo, już w wykopie, można dostrzec wysoki wiadukt drogi Konstancin-Jeziorna - Góra Kalwaria, a pod nim w oddali stalowe przęsło Mostu Wiślanego.

Przejeżdzając przez Wisłe mostem osiągamy posterunek odgałęźny Kępa Gliniecka. Odtąd znów możliwa jest jazda dwoma torami, od razu zataczającymi łuk w prawo na wysokim nasypie. Po prawej stronie można podziwiać miasto za rzeką i most drogowy. Cztery kilometry długi nasyp w obszarze zalewowym Wisły pod kątem ostrym przecina ponownie wiaduktem drogę Sochaczew - Ostrów Mazowiecka. W okolicy wsi Dziecinów osiąga krawędź doliny. Za odcinkiem pośród pól na którym znajduje się przystanek Warszówka znów wchodzi na nasyp. Nasypem pokonuje obszary łozowisk i mokradeł. W lesie za nimi, wciąż na wysokim nasypie, linia skręca w prawo i wychodzi na otwartą przestrzeń okolic Osiecka. Długą prostą mija stacją, przejazd na lokalnej drodze i mostek, po czym wchodzi w duży wykop, znany z tragicznego w skutkach wypadku z 1981 roku. W obrębie wykopu znajduje się wiadukt lokalnej drogi.

Równocześnie z końcem wykopu linia zatacza niewielki łuk w lewo i długą prostą przecina pola i łąki wsi Augustówka i Jaźwiny. Na prostej znajdują się kolejno: betonowy mostek typowej konstrukcji, długi wykop (ok. 3km) bogato wyposażony w urządzenia odwadniające, nad którym przewieszono dwa wiadukty drogowe, oraz perony przystanku Jaźwiny. Widoczny na horyzoncie na całej długości prostej las linia osiąga przy posterunku odgałęźnym Jaźwiny. Tutaj linia zatacza długi łuk w prawo, oddalając się od łącznicy do posterunku Żołnierka na linii Krusze-Pilawa. W bezpośrednim sąsiedztwie posterunku przechodzi pod wiaduktami linii Warszawa Wschodnia-Dorohusk. Dalej skręcając w prawo, już w lesie, dochodzi do północnej głowicy stacji Pilawa, rejonu nastawni wykonawczej Pl1. Przechodzi przez pierwszą grupę torów obok popadającej w ruinę byłej parowozowni pomocniczej, i w rejonie nastawni dysponującej Pl przecina główną ulicę miejscowości. Dalej obok peronu 1 torami 8 i 10, obok torów postojowych, osiąga nastawnię dysponującą PlB. Stąd śmiałym łukiem na wznoszącym się nasypie opuszcza stację Pilawa kierując się na wschód.

s-ł

Wjazd na Garb Łukowski w rejonie wsi Jaźwiny (115. kilometr linii)


s-ł

Szlak Stoczek - Poważe, kilometr 146,
tuż przed przystankiem Żdżary

s-ł

Długa prosta na szlaku Stoczek Łuk.-Poważe,
widok w kierunku Łukowa

Długa prosta jaką biegnie linia za stacją Pilawa kończy się dopiero po minięciu przystanku Huta Czechy. Przecina leśną okolicę tej miejscowości znanej z pierwszej w Polsce huty szkła. Ważnym punktem linii jest stalowy wiadukt blachownicowy nad drogą krajową Warszawa - Lublin. Za łukiem w lewo kończącym długą prostą linia mija niewielki kompleks leśny oraz przejazd, niskimi nasypami i płytkimi wykopami osiąga stację Parysów. Zaraz za stacją znajduje sie kolejny wiadukt drogowy nad torami. Dwoma łukami w prawo (pierwszy w wykopie) znów linia przecina typowe dla siebie okolice zniewielkimi kompleksami pól i lasów. Za kolejnym łukiem, tym razem w lewo Esełka dociera długim, płytkim wykopem do przystanku Chromin. Za przystankiem przy wysokim nasypie z prawej strony biegnie ważniejsza trasa drogowa tych okolic: Garwolin-Łuków. Długa prosta wpierw nasypem a następnie wykopem z wiaduktem drogowym wchodzi w większy fragment lasu. Tutaj na łuku w lewo znajduje się przystanek Iwowe.

Okolice przystanku Iwowe wraz z długim nasypem za kolejnym łukiem w lewo stanowią zejście linii do doliny rzeki Świder i przekroczenia jej pod Stoczkiem Łukowskim. Zarazem jest to rejon dużych spadków dochodzących do 5,4 promili. O ile linia mija stację w Stoczku w niewielkim wykopie to samą rzekę przekracza wysokim, betonowym mostem (10m wys.). Przed wjazdem na most linia lekko skręca w prawo, za mostem natomiast odgina się na północ. Odtąd aż do Łukowa biegnie na wschód naprzemian zataczając niewielkie łuki. Za miejscowością Kobiałki, w której urządzono przystanek osobowy, tory przechodzą pod wspomnianą szosą Garwolin-Łuków.

Pod wiadukt wprowadza ją łuk w lewo a następnie w prawo. Dalej mija byłą stację Jedlanka i za kolejnym łukiem w lewo, na bardzo długiej prostej przystanek Żdżary. Za przystankiem przecina lokalną drogą i zbliża sie do większego kompleksu lasów podłukowskich. Następnym łukiem w lewo osiąga przystanek i nieczynny od końca lata 2011 r. posterunek odstepowy Krzna. 3 kilometry dalej przecina betonowym mostkiem rzekę o tej samej nazwie i za niewielkim lasem zbliża się do końcowej stacji. Już na przedmieściach Łukowa mija posterunek odgałęźny Poważe i wraz z linią Łuków-Dęblin-Radom dużym łukiem w prawo linia wchodzi w układ torowy stacji końcowej.


Opracowanie: Piotr Gzowski 2011